Εποχές κι Επιλογές

Οι πολιτικές επιλογές καθορίζουν τη ζωή της κοινωνίας. Όταν το καθεστώς είναι δημοκρατικό και δίδεται το δικαίωμα της επιλογής, δεν δικαιολογούνται από τον λαό λανθασμένες πολιτικές επιλογές. Ανέκαθεν θεωρούσα τους πιο πολλούς πολιτικούς μας έξυπνους και ικανούς. Η εμπιστοσύνη στις δυνατότητές τους, έλεγα πως είναι σημαντική, άσχετα αν η ικανότητά τους δεν στράγγιζε το ποθητό αποτέλεσμα. Ας εμβαθύνουμε όμως στην κατάσταση πίσω από την παράσταση, διότι η ζωή δεν είναι θέατρο. Όταν ο λόγος δεν ζυγίζει εξ αρχής τις πιθανότητες μιας υλοποίησης, αυτό που μένει είναι η ηχώ ενός αντίλαλου με τη μορφή υπόσχεσης που ως συνήθως δίδεται προεκλογικά. Όταν η πολιτική μετατρέπεται σε πηγή θησαυρού, δεν υπάρχει ποιότητα ευθύνης αφού δεν υπάρχει ευθύνη. Μόνο μερικά χέρια που απλώνουν σε πλήθος τσέπες κι αρπάζουν τον ιδρώτα τους υπό τη μορφή φόρων.

 

Ας σοβαρευτούμε. Τα πολιτικά χρώματα οδηγούν σε αχρωματοψία. Κανένα καράβι δεν ταξιδεύει σε ρηχά νερά μήτε ταξιδεύει από μόνο του. Χρειάζεται καπετάνιο και προορισμό. Όταν ο καπετάνιος μαζεύει βοτσαλάκια στην άμμο ή σχεδιάζει το κακό των επιβατών στη μέση του πελάγους, προκαλεί αναμονές και καταστροφές. Η στασιμότητα είναι επίσης μία μορφή καταστροφής. Τα τελευταία χρόνια, οι Έλληνες επιβάτες είναι επιρρεπείς στην παροχή των πολιτικών ευκαιριών. Κι ενώ παλαιότερα θα μπορούσε αυτή η κατάσταση να ονομαστεί πολιτικοποιημένο συμφέρον ή σύστημα, τώρα περνάει στο πολιτικοποιημένο πείσμα και στην άγνοια που εξελίσσεται σε πολιτικοποιημένο αδιέξοδο. Ο λαός ελπίζει, αναμένει, ξαναψηφίζει και παραμένει στο καράβι ζητώντας να αναλάβει το τιμόνι της Ελλάδας όποιος του προσφέρει τα πιο πειστικά λόγια. Δίκιο έχει αφού δεν αλλάζει καράβι, δηλαδή νοοτροπία!

 

Τα προβλήματα ζητούν λύση από ηγέτες αληθινούς. Αληθινός ηγέτης δεν είναι μήτε αυτός που υπόσχεται μήτε αυτός που πράττει. Διότι και οι δύο μπορούν να υποσχεθούν και να πράξουν, αλλά και οι δύο μπορούν να  προδώσουν εσκεμμένα ή άθελά τους. Λέγοντας προδοσία εννοώ την πολιτική αναξιοπρέπεια σε όλο το φάσμα της κυβερνητικής δράσης ξεκινώντας από την υγεία, παιδεία και εργασία, για να καταλήξει στο οικονομικό ξεκαθάρισμα. Αποφάσεις όμως που αγνοούν την ψυχολογία του πολίτη, δεν είναι αποφάσεις για ανθρώπους, και παίρνονται από θανάσιμους που προσβάλουν τη χώρα που κυβερνάνε.

 

Ο αληθινό πολιτικός είναι αυτός που αγαπάει τον λαό. Όχι το άψυχο ρομπότ. Η Ελλάδα, ανέκαθεν ζούσε με εντάσεις που ξεκινούσαν από το χρήμα και κατέληγαν στο χρήμα. Τώρα το μεγαλύτερο μέρος πασχίζει για την επιβίωση. Οι θανάσιμοι ηγέτες που δολοφονούν την ελπίδα, θα βαδίσουν κάποτε τον μονόδρομο του τέλους. Έμοιαζε να είχαμε πέσει σε λήθαργο και οι εποχές άλλαζαν. Τώρα πρέπει να αντιμετωπίσουμε αυτές τις εποχές αλλάζοντας τις επιλογές μας. Τα λόγια δεν χτίζουν επιτυχίες.